علی دارابی، معاون میراث فرهنگی، با اشاره به اینکه ۱۱۰ نفر طی پنج سال در تدوین پرونده قلعه الموت مشارکت داشتهاند، این اثر را صرفاً یک بنای تاریخی ندانست، بلکه آن را بخشی از نظام تمدنی و اداری ایران توصیف کرد که برای جهان امروز نیز درسهای ارزشمندی به همراه دارد.
او ضمن قدردانی از مدیران و کارشناسانی که در این روند نقش داشتهاند، گفت ثبت جهانی حاصل تلاش جمعی و نتیجه سالها پژوهش تخصصی و کار اداری است و همه کسانی که در این مسیر زحمت کشیدهاند شایسته قدردانی هستند.
دارابی همچنین تأکید کرد اگر ثبت جهانی امروز از افتخارات ایران به شمار میآید، باید به آثار اجتماعی آن نیز توجه شود؛ «چراکه هرجا با مردم از اقشار مختلف جامعه تا علاقهمندان به فرهنگ و تاریخ دیدار میکنیم، شاهد احساس غرور و نگاه مثبت و ملموس در میان مردم نسبت به این دستاوردها هستیم.»
حسن فرطوسی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، نیز تأکید کرد که ثبت قلعه الموت به معنای ثبت بخشی از هویت و تمدن ایران در حافظه جهانی است و فرصتی برای دیپلماسی فرهنگی و همکاریهای بینالمللی فراهم میکند.
قلعه الموت که متعلق به قرن دوازدهم میلادی است، بر فراز قلهای در استان قزوین در شمال ایران قرار دارد. این قلعه زمانی پناهگاه پیروان حسن صباح (۱۰۷۰–۱۱۲۴) بود که رهبر معنوی یک فرقه اسلامی به شمار میرفت.
seyed mohammad kazemi
