جمهوری اسلامی ایران با ارسال نامه‌ای رسمی به دبیرکل سازمان ملل، از تشکیل نشست‌های غیرقانونی درباره پرونده هسته‌ای خود اعتراض کرد.

به گزارش خبرگزاری ایران پرس، غلامحسین درزی سفیر و معاون نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل در نامه رسمی به آنتونیو گوترش دبیرکل و ژروم بونافون سفیر فرانسه و رئیس دوره ای شورای امنیت نوشت: ایران از شورای امنیت می‌خواهد که به‌طور کامل به منشور سازمان ملل متحد و حقوق بین‌الملل پایبند باشد و تلاش‌های فرصت‌طلبانه آمریکا و برخی اعضا برای سیاسی‌کردن یا ابزارسازی از رویه‌ها، نشست‌ها و سازوکارهای شورا با هدف پیشبرد روایت‌ها و ادعاهای دارای انگیزه سیاسی را رد کند.
در این نامه آمده است، جمهوری اسلامی ایران اتهامات بی‌اساس و تحریف‌هایی را که برخی اعضا در این نشست در خصوص برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران مطرح کردند، قاطعانه رد می‌کند و تمایل دارد موارد زیر را رسماً در سوابق ثبت کند:
۱. نشست درباره آنچه به‌اصطلاح فعالیت‌های کمیته ۱۷۳۷ خوانده می‌شود، سوءاستفاده آشکار از رویه و صلاحیت شورای امنیت است. موضع ایران روشن، مستمر و به‌طور رسمی ثبت‌شده است، از جمله در مکاتبات رسمی آن با دبیرکل و رئیس شورا.
قطعنامه ۲۲۳۱ در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ منقضی شد. از آن تاریخ، تمامی مفاد، اقدامات و محدودیت‌های مرتبط با موضوع هسته‌ای، به‌طور دائمی خاتمه یافت؛ شورای امنیت بررسی موضوع هسته‌ای ایران را به پایان رساند و عنوان دستور جلسه «عدم اشاعه» حذف شد.
علاوه بر این، سازوکار موسوم به «مکانیسم ماشه» از سوی سه کشور اروپایی موسوم به E3 هرگز فعال نشد، زیرا E3 از جایگاه حقوقی لازم برای فعال‌سازی آن برخوردار نبود و تعهدات خود را هم در چارچوب برجام و هم قطعنامه۲۲۳۱ شورای امنیت انجام نداده بود.

۲. ریشه‌های اصلی وضعیت کنونی عمدتاً در حملات غیرقانونی آمریکا و رژیم اسرائیل علیه تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز و تحت پادمان ایران نهفته است. در دو سال گذشته، در حالی که ایران با حسن نیت فعالانه در حال پیگیری مذاکرات و دیپلماسی بود، آمریکا و رژیم اسرائیل حملات غیرقانونی و اقدامات تجاوزکارانه مجرمانه‌ای را علیه زیرساخت‌های غیرنظامی ایران، از جمله تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز و تحت پادمان آن، انجام دادند.
این حملات، اقدامات تجاوزکارانه و نقض‌های فاحش منشور سازمان ملل متحد خلاف حقوق بین‌الملل در خصوص تهدید یا توسل به زور، همچنین نقض قطعنامه‌های مرتبط مجمع عمومی و شورای امنیت و تصمیمات و قطعنامه‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی محسوب می‌شوند؛ قطعنامه‌ها و تصمیماتی که بر اصل بنیادین عدم هدف قرار دادن یا حمله به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان تأکید دارند.
آمریکا با حمله به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان و تهدیدهای مکرر به انجام حملات بیشتر، اعتماد به نظام پادمان‌ها را به‌شدت تضعیف کرده و رژیم عدم اشاعه را نیز تضعیف کرده است.

۳. اتهامات مجدد علیه برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، ماهیتی سیاسی دارند و نه فنی. ایران از سال ۱۹۷۰ یکی از اعضای متعهد پیمان عدم اشاعه بوده است. ایران نزدیک به ۲۵ سال است که تحت نظارت گسترده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشته است.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هیچ انحرافی در مواد هسته‌ای ایران گزارش نکرده است.

این سابقه باید به‌صورت عینی مورد ارزیابی قرار گیرد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باید بی‌طرف، حرفه‌ای، مستقل و غیرسیاسی باقی بماند. ناتوانی در رسیدگی مناسب به حملات غیرقانونی علیه تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان ایران، از جمله در قطعنامه اخیر شورای حکام، نگرانی‌های جدی را درباره توازن نهادی و اعتبار آن ایجاد می‌کند.

فشار سیاسی نمی‌تواند جایگزین ارزیابی عینی پادمان‌ها شود.

۴. قطعنامه غیرتوافقی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که در ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ به تصویب رسید، از نظر سیاسی تحت هدایت آمریکا و E3 قرار دارد و الزامات عینیت و بی‌طرفی را برآورده نمی‌کند. این قطعنامه، همانند قطعنامه‌های قبلی، در قبال حملات غیرقانونی و مجرمانه آمریکا و رژیم اسرائیل علیه تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان ایران سکوت کرده است.

۵. نشست‌ها و رویه‌های شورای امنیت نباید برای پیشبرد اتهامات دارای انگیزه سیاسی یا اثبات‌نشده علیه کشورهای عضو، یا برای فراهم کردن پوشش سیاسی برای اقدامات غیرقانونی، مورد سوءاستفاده قرار گیرند.

صادق زاده