به گزارش خبرگزاری ایران پرس، مریم نزادی با راهنمایی و هدایت حمید کشوری از استادان این دانشگاه، پروین شکرالهی و فاطمه شکرالهی از اساتید پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی طرح تحقیقاتی با عنوان "ساخت و مشخصهیابی هیدروژلهای قابل تزریق خودترمیمشونده بر پایه کیتوسان/ ژلاتین بهمنظور جایگزین هسته دیسکهای بینمهرهای و بررسی عملکرد آن" را اجرایی کردند.
بر اساس این گزارش ، این هیدروژل در pH برابر با ۷.۴ سنتز شده و خواص مکانیکی، رفتار حساس به تنش، خودترمیمشدن و قابلیت تزریق از طریق سوزن با قطر کوچک (۲۱G) را دارد، بنابراین شبیه بافت طبیعی دیسک عمل میکند و استفاده کمتهاجمی را ممکن میکند.
محقق دانشگاه صنعتی امیرکبیر افزود، داروی ضدالتهاب سلکوکسیب پس از بارگذاری در نانوذرات LDH در هیدروژل، فراهمی زیستی افزایشیافته و انتشار طولانیمدت بیش از ۱۵ روز را نشان میدهد؛ آزمایشهای برونتنی روی سلولهای دیسک بینمهرهای گوسفند نتایج مثبتی داشتهاند.
این رویکرد میتواند جایگزینی برای درمانهای موقتی یا جراحی تهاجمی شود که با عوارض و دوره بازیابی طولانی همراهاند، اما نیاز به مطالعات بیشتر پیشبالینی و بالینی برای تأیید ایمنی و اثربخشی دارد.
نصرالهی
