به گزارش خبرگزاری ایران پرس، در مراسم پویش «۱+۱۶۸»، زهرا حاجحسینی از معلمان بازمانده حادثه حمله ۹ اسفند به مدرسه «شجره طیبه» میناب، روایت خود از لحظات پرالتهاب آن روز را بیان کرد.
حاجحسینی گفت: «پس از اولین انفجار، خیلی سریع خودم را به کلاس رساندم و با همه اولیا تماس گرفتم تا برای بردن بچهها بیایند. ساعت ۱۱:۲۰ صدای مهیبی در مدرسه پیچید. با تلاش درِ کلاس را باز کردم و حدود پنج ثانیه بعد صدای انفجار دوم و سوم را شنیدم؛ صداهایی که هر لحظه نزدیکتر و ترسناکتر میشد.»
وی ادامه داد: «به سختی خودم را بلند کردم و با چشمانم دیدم که طبقه دوم مدرسه روی طبقه اول فرو ریخت.»
این معلم بازمانده با طرح پرسشی انتقادی افزود: «آمریکا چطور نقاشیهای مدرسه را ندید؟ مگر نمیگویند آمریکا مجهزترین ابزارهای رصد را دارد؟»
وی در پایان تأکید کرد: «اکنون مسئولیت من فراتر از یک معلم در مدرسه میناب است؛ من باید صدای مظلومیت این کودکان را به گوش جهانیان برسانم.»
استکبار جهانی، متهم ردیف اول جنایت علیه کودکان
علی نیکو دبیر پویش «۱+۱۶۸» دبیر پویش «۱+۱۶۸» در واکنش به وقایع اخیر میناب اعلام کرد: آنچه امروز بر کودکان مظلوم میرود، بخشی از پازل جنایات سازمانیافته استکبار است که با هدفگیری آگاهانه غیرنظامیان و کودکان، از این فجایع به عنوان ابزاری در عرصه سیاست بینالملل بهره میبرد.
نهم اسفند ماه ۱۴۰۴ بود که جنگنده های آمریکایی درآغاز تجاوز به خاک ایران مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب بندرعباس را با موشک تاماهاوک هدف قرار دادند و ۱۶۸ دانش آموز دختر و پسر و را بهمراه معلمان آنها به شهادت رساندند. وزیر جنگ آمریکا و فرمانده ارتش تروریستی این کشور تا بحال توضیحی درباره این جنایت نداده اند و هربار در پاسخ به سوالات نمایندگان در جلسات استماع طفره رفتهاند.
صادق زاده
